قسمتی از وصیت نامه شهید عباس ابراهیمی
...... سلام مادر. سلامی که همراه خود بیشترین امید و آرزوهای بر باد رفته را به همراه دارد.
شاید نتوانسته باشم تمام احساساتم را در این چند سطر کاغذ بیان کنم. ولی به اندازه ی زمین و
آسمان ها به شمارش ماهی های اقیانوس ها دوستت دارم.
دوستان و آشنایان!
از شما تقاضا دارم که به هنگام مردنم دستهایم را باز بگذارید تا همگان بدانند که چیزی با خود
نبرده ام و دیگر خواهش من از شما اطرافیان این است که هنگام مردنم چشمهایم را باز بگذارید
تا منافقان کور دل بدانند من کور کورانه به این راه نرفته ام و با چشمان باز دعوت حق را لبیک
گفته ام.
هنگام مرگ یاران،چشم مرا مبندید
در دین ما حرام است با چشم بسته مردن
برچسب:
نویسنده: علی اسدیپور