وصیت نامه شهید جواد حاجیانی

بسم ربّ الشهداء و الصدیقین

اولین توصیه بنده این است که یک سال نماز پدرم که به بنده محوّل کرده

است، یا خودتان بخوانید یا به کس دیگر بدهید، که ۱۵ روز آن را خوانده ام .

چهار ماه هم برای خودم. البته که نمازم نرفته ولی از ندانستن مسأله

ممکن است.

یا ایها الذین امنوا اتقوا الله و کونوا مع الصادقین.

ای اهل ایمان خدا ترس باشید (و از مردم دروغگو و منافق دوری کنید) و با

مردان راستگو و با ایمان باشید.

مادرم را خیلی سلام می رسانم که حق بزرگی بر گردن فرزند دارد و به او

بگوئید اگر بنده که در جبهه هستم ( که این جنگ میان کفر و اسلام است)

کشته شوم نمی گویم شهید، چون هنوز آن طوری معنای شهادت را درک

نکرده ام . برای بنده گریه نکنید که اجرمان ضایع گردد. چون انسان در

زندگی مال و اموالی دارد که باید سهم خداوند را بدهد و شما فکر کنید که

من سهم خداوند بوده ام. برادر گرامی! بنده که نتوانستم کاری زینبی کنم،

می روم تا در راه خونین حسین(ع) حرکت کنم و شما می توانید کاری

زینبی کنید.

برادر جان! شما خیلی به گردن بنده حق دارید. همچنین برادرانم حسن و

عبدالله ، که در این چند سال پیش هم کار می کردیم و ممکن است که بنده

حرفی زده باشم و یا کاری انجام داده باشم که شما را ناراحت کرده باشم.

مرا به بزرگی خودتان ببخشید. همسر خود را به شما می سپارم و به او

بگوئید که بنده را دعای خیر کند و در این مدت که با هم زندگی می کردیم

اگر بدی از من دیده مرا ببخشد………

والسلام

جواد حاجیانی

نوشته شده در جمعه ۱۳۹۶/۰۷/۲۱ساعت 17:50